

எங்க ஊர் குளக்கரையில் ஒரு உயர்ந்த மரம் இருக்கும் .மரத்தின் மேல் அவ்வளவு சாமானியமாக எவரும் ஏறி விட முடியாது .கிட்டத்தட்ட அதை வழுக்கு மரம் என்றும் சொல்லலாம் .உரிந்து நிற்கும் மெல்லிய பட்டைகள் மற்றபடி வழுவழுன்னு இருக்கும் . அந்த மரத்தின் வயது எப்படியும் நூறுக்கு மேல் இருக்கும் . குளம் வெட்டப்பட்ட ஆண்டு 1886. அதன் கரையில் எங்கள் ஊர் பகுதியில் நான்கு மரங்கள் இன்னமும் நிற்கின்றன .அவற்றில் மூன்று அத்தி மரம் .இந்த ஒரு மரம் மட்டும்தான் அவ்வளவு உயரமானது .
மரத்தின் அடியில் இருக்கும் ஒரு சின்ன பிளவையும் கோயிலாக்கி அருஞ்சுனை காத்த அய்யனாருக்கு வீடாக்கி விட்டனர் .மரத்தின் நல்ல காலம் வீடு இன்னமும் அரண்மனையாக்கப்படவில்லை .ஒரு சிலை மட்டுமே மரத்தின் அடியில் இருப்பதால் மரம் தப்பித்தது .மனிதர்கள் பாதம் தொடர்ந்து பட்டால் அந்த இடத்தில் புல் பூண்டுகூட முளைக்காதே .எந்த நல்ல மனிதரோ அந்த இடத்தில் இரண்டு தலை நாகம் இருப்பதாக வேறு பரப்பிவிட்ட செய்தி மரத்துக்கு கூடுதல் பலம். உண்மையாகவும் இருக்கலாம் மரத்தை சுற்றிலும் சின்ன காடுபோலத்தான் இருக்கும் .
சில சீசன் காலங்களில் எங்கிருந்தெல்லாமோ பறவைக் கூட்டங்கள் குளத்தை நோக்கி அணிவகுத்து வரும் .பெரிய பெரிய கூழக்கடா ,விதவிதமான கொக்குகள் ,நாரைகள் என்று வித்தியாசமான பறவைகள் என பார்க்கலாம் . அப்படி ஒரு சீசனில் அநேகமாய் இந்த மரத்தின் காய்கள் கனியாக மாறும் சமயம் என்று நினைக்கிறேன் ,எண்ணற்ற வௌவால்கள் மரம் முழுக்க ஆக்கிரமித்துக் கொண்டிருக்கும் . மரத்தை அண்ணாந்து பார்க்கும் மனிதர்கள் மரத்தை விட்டு தள்ளி நின்று பார்ப்பது அவர்கள் வாய்க்கு நல்லது .தலைகீழாய் தொங்கியபடி ஆயிரக்கணக்கான வௌவால்கள் கீச் கீச்சென்ற சத்தத்துடன் அந்த இடத்தையே கலவர பூமியாய் மாற்றிக் கொண்டிருக்கும் .
பக்கத்துக்கு ஊர் சில வேட்டையர்கள் துப்பாக்கியுடன் வருவர் (முன்னாடி ). திரும்பிப் போகும்போது கையில் நிச்சயமாய் வௌவால் இருக்கும் .அவை பழங்கள் மட்டுமே உண்டு வாழும் ஜீவன்கள் .. வௌவால் கறி அத்தனை சுவையாய் இருக்கும் .விவரமறியா வயதில் நான் உண்ட இறைச்சிகளில் இதுவும் ஒன்று . எந்த வயதில் கோழி மட்டும்தான் என்று தனிக் குடித்தனம் ஆரம்பித்தேன் என்று எனக்கும் நினைவில்லை . இவையெல்லாம் சாப்பிட்ட காலங்களில் விலாங்கு மீன் ,வௌவால் பிடித்த அசைவ உணவுகள் .இவை இரண்டும் நாம் நினைக்கும் காலங்களில் நமக்கு கிடைக்காது .
சொல்ல வந்த விஷயம் வேறு . இப்படி வௌவால்களுக்கு மட்டுமே சொர்க்க புரியாக விளங்கும் அந்த மரத்தின் காய் எனக்கொரு விளையாட்டு பொம்மை .அதன் காய் வெளியே விரல்களை குவித்து வைத்தால் அப்படியே விரல்களுக்கு உள்ளே அடங்கி விடும் .அதன் பழங்கள் எவரும் சாப்பிட்டு பார்த்ததில்லை . அந்த மரத்துக்கு எங்கள் ஊரில் விளங்கும் பெயர் "மருத மரம் ". எந்த முன்னோர்கள் இந்தப் பெயர் வைத்தனர் என்று தெரியாது .
காலம்காலமாய் விவசாயம் மட்டுமே பிரதானத் தொழிலாய் விளங்கும் வயலும் வயல் சார்ந்த இடமுமாகிய மருதம் பூமியது .
மருத நிலத்தின் கருப்பொருட்கள்
- தெய்வம்: இந்திரன்
- மக்கள்: மள்ளர், உழவர், உழத்தியர், கடையர், கடைசியர்
- பறவைகள்: நாரை, குருகு, தாரா, அன்றில்
- விலங்குகள்: எருமை, நீர்நாய்
- மலர்கள்: தாமரை, கழுநீர், குவளை
- மரங்கள்: காஞ்சி, மருதம்
- உணவு: செந்நெல், வெண்நெல்
- பண்: மருத யாழ்
- பறை : நெல்லரி
- தொழில்: களைகட்டல், நெல்லரிதல், கடாவிடல்
- நீர் நிலை : பொய்கை, ஆறு
- மருத மரம் ஆற்றோரங்களிலும் [2] வயலோரங்களிலும் [3] செழித்து வளரும்.
- உழவர்க்கு நிழல்
- நெல்லை விடியலில் போரடித்த உழவர் நண்பகலில் மருதமர நிழலில் எருதுகளுடன் இளைப்பாறுவார்களாம். [11]
- நாகதெய்வக் கோயில்
- மருத மரத்தடியில் நாகதெய்வ வழிபாடு நிகழ்ந்தது
நன்றி விக்கி
என்ன ஆச்சரியம் எங்கள் பகுதியிலும் மருத மரத்தை சுற்றிலும் விவசாயம் ஒரு பக்கம் குளம் மரத்தின் அடியில் இருக்கும் நாக தலை கொண்ட தெய்வம் கூடவே நாகக் கதையும் .
எதேச்சையாய் விக்கி பக்கம் பார்கையில் தமிழில் இந்த மரத்தின் பெயர் "தம்பரத்தம் " என்று இருந்தது . தமிழ் நாடு முழுவதும் ஒரு பெயர் புழக்கத்தில் இருப்பதே இல்லை போலும் . தென் தமிழகத்தில் பிறந்து வளர்ந்து பணி நிமித்தம் வட தமிழகத்தில் இருக்கும் இந்த ஐந்து வருடங்களில் மக்களின் புழக்கத்தில் இருக்கும் சில பழக்கங்கள் ,வார்த்தைகள் இவற்றை தென் தமிழகத்தோடு ஒப்பிடுகையில் ஏதோ அன்னியத் தீவு போல ஒரு பிம்பம் வருகிறது . அவரவர் வட்டத்துக்குள் இருக்கும் வரை குழப்பங்கள் இல்லை .வெகு ஜன மக்களோடு பன்முகங்களில் ஒரு முகமாய் கலக்கும்போது தெரிய வருகிறது நம் முகம் மட்டும் தனித்து நிற்பது .இன்று இந்த மாதிரியான மர வளர்ப்புகள் எந்த அளவு இருக்கின்றன என்று நாமறிவோம் . நெல்லையில் இருந்து திருச்செந்தூர் செல்லும் சாலையில் கருங்குளம் முதல் திருவைகுண்டம் வரை சாலையின் இரு பக்கமும் இருக்கும் வானுயர்ந்த மரங்களில் மருத மரங்களும் உண்டு .பருத்த அதன் அடிப்பாகமும் அளவிடமுடியாத அதன் உயரமும் அதன் வயதை சொல்லும் . பண்டைத் தமிழரின் நாகரிகத் தொட்டிலாம் ஆதிச்சநல்லூரில் ஒரு மருத மரம் சாய்ந்து விழுந்து அதன் பிறப்பை முடித்துக் கொண்டது .இதுபோல் மிச்ச சொச்ச இருக்கும் மரங்களும் ஒரு நாள் மனிதனின் அதிவேக வளர்ச்சியில் காணாமல் போகலாம் .மருத மரத்துக்கு இன்னும் வேறென்ன பெயர்கள் இருக்கின்றன என்று நானறியேன் . பின்னாளில் எவரேனும் இதைப் பற்றிய தேடல் கொண்டால் விவசாயத்துக்கு பெயர் போன திருச்செந்தூர் சுற்று வட்டாரப் பகுதி ஒரு காலத்தில் பல மருத மரங்களைக் கொண்டிருந்தன என்று அறிய ஒரு சின்ன தடயம் மட்டுமே இப்பதிவு .
